ترس از سخنرانی

ترس از سخنرانی

استاد  درس روش تحقیق علی از او خواست که در مورد تحقیقی که اخیراً با یکدیگر داشته‌اند به صورت مشترک سمیناری در کنفرانس سالانه ارائه بدهند، علی از سخنرانی هراس داشت. او به دلیل ترس از سخنرانی تا به حال در حضور جمع کثیری از دوستان خود  سخنرانی نکرده بود، چه  برسد  به سخنرانی مقابل جمعی از متخصصین که خودشان در آن زمینه تخصص داشتند . او هیچ علم و اطلاعاتی در باره ی چگونگی سخنرانی در جمع نداشت و همین امر باعث شد که دچار ترس از سخنرانی شود و عزت نفسش تقویت نشود.

سخنرانی، با گفت‌وگو متفاوت است. شاید ما روزانه با در زندگی روزمره ی خود با صدها نفر گفت و گو و صحبت کنیم، اما سخنرانی در مقابل جمع بسیار متمایز و متفاوت است. یادگیری سخنرانی در آینده شغلی کسانی که با سخن راندن سر و کار دارند ، بسیار حائز اهمیت  است. دانستن و یاد گرفتن تکنیک‌های سخنرانی باعث ارائه موفق سخنرانی می‌شود. تسلط کامل بر سخنرانی موجب می‌گردد که فرصت‌های شغلی بهتری در آینده در اختیارمان قرار گیرد و خود را به دیگران معرفی کنیم و در نهایت باعث ایجاد ارتباطات جدیدتری می‌شود.

سخنرانی عمومی، معمولاً یک سخنرانی رسمی است و نیازمند برنامه‌ریزی است. سخنرانی عمومی دارای اهداف مشخصی می‌باشد .

برخی از سخنرانی‌ها ، فقط جنبه اطلاع‌رسانی دارند. برخی دیگر از سخنرانی‌ها به منظور دعوت عموم مردم به تفکر و تامل دربارهی موضوع مورد نظر است. برخی از سخنرانی‌ها تلاش برای انجام دادن کاری توسط مخاطبین است. مثلا درخواست شرکت برای مشارکت در انتخابات و یا کمک مالی به موسسات خیریه و اموری از این قبیل.

این موارد، اهداف سخنرانی را مشخص می کنند. لذا بسیار مهم است که اهداف سخنرانی خود را یادداشت کنیم و سپس به سراغ روش ارائه متن سخنرانی برویم. هدف اغلب سخنرانی ها اطلاع رسانی به مردم و یا تشویق آنها به انجام کاری است.

ترس از سخنرانی

هدف سخنرانی مان چیست و چگونه آن را بنویسیم؟

تمرین: در یک جمله، بطور مشخص و واضح و مختصر  هدف خود را می نویسیم.

می نویسیم که آیا هدفمان اطلاع رسانی است؟ آیا قصد داریم مخاطبین خود را تشویق به تفکر و تامل درباره ی موضوعی نماییم؟ هدفمان را بصورت کوتاه و واضح می نویسیم.

علی، هدف خود را چنین نوشت: من قصد دارم در خصوص تاثیر آموزش مهارت های زندگی به کودکان بی سرپرست و نتیجه تحقیقات خود در این زمینه سخنرانی کنم.

جمله نهایی او این بود: سخنرانی من در خصوص تاثیر آموزش مهارت های زندگی به کودکان بی سرپرست و تشریح آزمون ها و متغیر های انجام شده می باشد.

حال شما تمرین کنید:

جمله ابتدایی خود را در مورد هدف سخنرانی تان بنویسید: ……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

جمله نهایی خود را در مورد هدف سخنرانی تان بنویسید:

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

سبک و شیوه ی ارائه سخنرانی مان چیست؟

آیا بصورت فی البداهه  سخنرانی خواهیم کرد، یا از روی نوشته سخنرانی خود را ایراد خواهم کرد؟ و یا ترکیبی از این دو.

در سخنرانی های سیاسی و حقوقی عمدتا سخنرانی از روی متن و نوشته است، چرا که رفتار حرفه ای حکم می کند که عین متن قانون و پروتکل ها بیان شود و هیچ سوگیری در این خصوص صورت نگیرد. چرا که سوگیری در سخنرانی منجر به تحریف واقعیت می شود.

از طرفی اگر کل زمان سخنزانی از روی نوشته باشد، این امر مخاطبین را خسته و کلافه خواهد کرد و ممکن است اعتماد آنها را نسبت به ما سلب کند. لذا ترکیب نوشته و بداهه بهترین سبک در سخنرانی های حقوقی وسیاسی است.

در سخنرانی های عمومی  و غیر علمی، به راحتی می توان سخنرانی بداهه انجام داد.

تمرین: بررسی کنید که با توجه به محتوای سخنرانی تان چه سبکی مناسب شما و مخاطبین سخنرانی می باشد: ……………………………………………………………………………………………………………

 

شناخت مخاطبین:

اگر مخاطبین خود را قبل از شروع سخنرانی مان بشناسیم، می توانیم مشخص کنیم که چه نوع طنز، نکته، مثال و … مناسب حالشان خواهد بود. وابستگی سیاسی آنها چیست؟ سن و جنسیت آنها چیست؟ میزان تحصیلات شان؟

عوامل بسیاری وجود دارد که می تواند روی سخنرانی ما تاثیر مثبت و منفی داشته باشد.

در زیر لیست عوامل مهم و تاثیرگذار در شناخت مخاطبان را یادآور می شوم:

جنسیت:

نوع مثال ها و طنزهای ما به جنسیت مخاطبین مربوط می شود. خانم ها به طنزهایی می خندند و طنزهایی را دوست دارند که آقایان نسبت به آن طنزها کمترین واکنش را نشان می دهند. خانم با داستان های احساسی اشک می ریزند و اینگونه آن را بروز می دهند ولی آقایان فقط ابراز ناراحتی می کنند.

سن:

علایق و سلایق افراد مسن با نوجوان و جوانان متفاوت است. نوجوانان طالب طنز و شرکت در سخنرانی های انگیزشی هستند اما افراد جاافتاده بدنبال محتوای عالی می باشند و طنز را عاملی برای اتلاف وقت می دانند.

قومیت:

با دانستن قومیت مخاطبین، می توانیم جلسه سخنرانی مان را بسیار پرشور و نشاط و پراحساس کنیم. فقط کافیست که افتخارات قومیت مورد نظر را بدانیم و آنرا در سخنرانی مان پررنگ  برجسته کنیم، آنگاه مخاطبین به ما اعتماد خواهند کرد و با ما احساس صمیمیت می کنند و سخنان ما را با جان و دل می شنوند.

وضعیت اقتصادی:

تفریحات، دانسته ها و علایق طیقه مرفه جامعه و طیقه پایین جامعه بسار متفاوت است. برای ارتباط بهتر با مخاطبین باید در خصوص علایق آنها سخن گفت.

سطح تحصیلات:

توجه به سطح تحصیلات تعیین می کند که چه نوع کلمات و در چه سطحی از کلمات استفاده کنیم. کلمات ثقیل و نامانوس باعث ایجاد حس ندانستن در مخاطبین می شود. در نتیجه احساس درماندگی به مخاطبین دست می دهد.

شغل:

برای سیاسیون مثال سیاسی و برای خانم های خانه دار مثال هایی در خصوص خانه و خانواده بزنیم.

نگرش ها:

داشتن نگرش و بینش نسبت به مخاطبان باعث می گردد به جهان بینی آنها پی برده و باعث مخدوش شدن احساساتشان نشویم.

علائق:

با دانستن علائق و سلایق مخاطبین، مثال ها و لطیفه های خاص آنها را بیان کنیم.

ساعت برگزاری سخنرانی:

اگر زمان سخنرانی در صبح باشد، افراد هوشیار هستند، اما اگر بعد از ظهر باشد، یعنی بعد از صرف ناهار، آنگاه در حال چرت خواهند بود، شوخ طبعی و نرمش های سبک باعث می شود که از چرت بپرند و دل به سخنرانی بدهند. در سخنرانی های طولانی مدت، بهتر است که مطالب کلی و آسان موکول به زمانی بعد از صرف ناهار شود.

محل نشستن مخاطبیندر جلسه سخرانی:

صندلی های سالن سخنرانی باید به گونه ای باشد که مخاطبین احساس راحتی کنند.

سطح گرسنگی:

در سخنرانی های طولانی مدت، حتما با میان وعده از مخاطبین پذیرایی کنید.

حس باقیمانده از سخنران قبلی:

اگر سخنرانی قبلی، در مخاطبین حس خشم را ایجاد کرده باشد، چاره نداریم که جور آنرا بکشیم. با انجام چند نرمش می توان انرژی حاصل شده از خشم را از تن و روانشان خارج کرد.

تمرین: جداسازی مخاطبین خود

با پر کردن لیست زیر می توانیم، به شناخت بهتری از مخاطبین برسیم.

جنس: ……………………………………………………………………………………………………………….

سن:  ……………………………………………………………………………………………………………….

قومیت ……………………………………………………………………………………………………………….

وضعیت اجتماعی: ……………………………………………………………………………………………………………….

سطح تحصیلات: ……………………………………………………………………………………………………………….

شغل: ……………………………………………………………………………………………………………….

نگرش ها: ……………………………………………………………………………………………………………….

علائق: ……………………………………………………………………………………………………………….

ساعت برگزاری سخنرانی: ……………………………………………………………………………………………………………….

محل نشستن مخاطبین: ……………………………………………………………………………………………………………….

سطح گرسنگی: ……………………………………………………………………………………………………………….

حس باقیمانده از سخنران قبلی: ……………………………………………………………………………..

 

می توان حدس زد که به برخی از موارد فوق دسترسی نداشته باشیم. اما تا جایی که امکان دارد اطلاعات خود را در اینخصوص جمع آوری می کنیم.

نمونه فرم پر شده زیر می تواند راهنمای خوبی در این خصوص باشد.

جنس: مختلط، زنان بیشتر هستند.

سن:  بالای ۲۰ سال هستند.

قومیت مختلط

وضعیت اجتماعی: نمی دانم

سطح تحصیلات: تحصیلات عالی

شغل: نمی دانم

نگرش ها: مثبت

علائق: نمی دانم

ساعت برگزاری سخنرانی: ۱۶:۳۰-۱۹

محل نشستن مخاطبین: راحت

سطح گرسنگی: احتمالا گرسنه نیستند.

حس باقیمانده از سخنران قبلی: فعلا نمی دانم.

 

 

چکیده سخنرانی:

به حافظه خود اعتماد نکنیم و برای مدیریت ترس از سخنرانی حتما چکیده سخنرانی را همراه داشته باشیم. اگر برای ارائه پاورپوینت یا پرزی داریم، یک پرینت از آنها تهیه کنیم تا در صورت قطع برق و سایر مشکلات دچار دردسر نشویم.

تمرین: خلاصه کردن متن سخنرانی:

۱- سه ورق برگه لازم داریم، بالای صفحه اول می نویسیم”مقدمه” بالای صفحه دوم می نویسیم”متن اصلی” و بالای صفحه سوم می نویسیم “نتیجه گیری”

اول متن را می نویسیم و سپس مقدمه و نتیجه گیری را.

در هر سه قسمت، مطالب را به زیبایی تکرار و خلاصه می کنیم.

۲- در این مرحله باید متن خود را غنی کنیم. از نقل قول ها، لطیفه ها، مثال ها و آمار منشره برای این امر استفاده می کنیم.

تمرین سخنرانی:

تمرین واقعی: سخنرانی خود را جلوی دوربین بطور کامل انجام دهیم. فیلم را به کرات ببینیم و ایرادات را یادداشت کنیم و آنها را رفع کنیم.

ترس از سخنرانی:

ترس از سخنرانی در موقعیت های جدید کاملا طبیعی است. برای مدیریت این ترس تمرینات زیر را انجام دهیم:

تمرین آرامش افزایشی

در یک محیط ساکت و بر روی مبل یا صندلی راحت بنشینیم، چند نفس دیافراگمی بکشیم، ماهیچه های قسمت های مختلف بدن خود را یک دقیقه منقبض و سپس به خود بگوییم “آرام باش” و به مدت سی ثانیه آن قسمت را شل کنیم. بر انقباض و انبساط عضلانی تمرکز داشته باشیم.

روزانه چند بار این تمرین را انجام دهیم، در زمان سخنرانی به خود بگوییم: “آرام باش” و نفس عمیقی بکشیم.

تجربه ثابت کرده است که این تمرین در آرام سازی جسم بسیار نقش دارد.

تمرین: تجسم خلاق سخنرانی

در یک محیط ساکت و بر روی مبل یا صندلی راحت بنشینیم، چشمان خود را ببندیم و تجسم کنیم که در حال رفتن روی سن هستیم، ببینیم که به حضار لبخند می زنیم و نفس عمیقی می کشیم. اگر احساس دلهره داریم، ببینیم که دلهره مان به سرعت آرام می شود و تمام توجه مان به سخنانمان معطوف می شود و نه به قضاوت دیگران. مخاطبان را تجسم کنیم که از سخنرانی ما لذت می برند و ما را تشویق می کنند. و در نهایت سخنرانی خود را بسیار باشکوه به پایان می رسانیم.

علی به کمک این مقاله توانست در روز تعیین شده بسیار عالی سخنرانی کند. علی، علت موفقیت خود را در این امر می داند که هر یک از تمرینات فوق را ۲۰ بار  انجام داده و تکرار کرده است.

 

 

مشکلات سخنرانی

رویارویی با مشکلات سخنرانی

در این مقاله می خوانیم:

  • مواجه با مشکلات در زمان سخنرانی
  • نحوه ی مدیریت و کنترل مشکلات
  • نحوه ی مدیریت زمان در سخنرانی

بعضی اوقات کارها و برنامه ریزی ها آنطور که توقع داریم پیش نمی رود و حتی مشکلاتی پیش رویمان اتفاق می افتد که فکرش را هم نمی کردیم. در سخنرانی هم به همین شکل است. گاهی اوقات ما بهترین برنامه ریزی را برای سخنرانی خود انجام داده ایم اما وجود برخی از مشکلات پیش بینی نشده موجب می شود که برنامه هایمان از آن نظمی که انتظارش را داشتیم پیروی نکنند و غافلگیرمان کنند. مثلاً ممکن است یکی از تجهیزات مربوط به سالن سخنرانی خراب شود یا درست کار نکند و یا ناگهان برق برود، یا مثلاً مخاطبان با تاخیر به جلسه برسند و مشکلاتی از این قبیل.

در این مواقع بهترین کاری که می توانیم انجام دهیم این است که ضمن حفظ آرامش و خونسردی خود، در جهت رفع آن مشکل راه حلی را پیدا کنیم و آن را بکار بگیریم.

مشکلات سخنرانی

مشکلات سخنرانی

برخی از این مشکلات سخنرانی عبارتند از:

  • خراب شدن و کار نکردن پروژکتور:

می توانیم درخواست یک پروژکتور جدید کنیم. برخی سخنرانان حرفه ای تعدادی تجهیزات یدکی را با خود به همراه دارند. در صورتیکه برایمان امکان داشته باشد، می توانیم مینی پروژکتور تهیه کنیم و در این مواقع از آن استفاده کنیم.

  • زمانی که میکروفن درست عمل نمی کند:

اگر هنگام استفاده از میکروفن دیدیم که میکروفن شروع به وزوز کردن می کند، باید دهانمان را مقداری از آن دور نگه داریم. یا گاهی ممکن است میکروفن کاملاً خاموش شود و از کار بیفتد. در اینصورت آن را کنار می گذاریم و کمی به مخاطبان نزدیک تر می شویم و تُن صدای خود را بلندتر و رساتر می کنیم تا آنها صدای ما را بدون استفاده از بلننگو هم بشنوند. حالا بدون استفاده از میکروفن می توانیم به سخنرانی خود ادامه بدهیم. این نکته را باید متذکر شوم که استفاده از میکروفن یقه ای بهترین گزینه برای استفاده در سخنرانی است.

  • وقتی بعضی از اسلاید هایمان پخش نمی شود:

بهتر است که قبل از شروع سخنرانی، از اسلایدها کپی تهیه کنیم و در این مواقع از آنها استفاده کنیم. حتی بهتر است آنقدر بر موضوع مورد بحث تسلط داشته باشیم که بدون وجود اسلاید ها هم بتوانیم سخنرانی خود را به بهترین شکل ارائه دهیم.

  • مشکل زمان در سخنرانی:

اگر زمان ما برای سخنرانی کمتر از مدت زمانی است که از مد نظر داشتیم، باید برخی از مطالب غیر کلیدی و غیرضروری را به طور ماهرانه ای حذف کنیم. بطوریکه اولاً آسیبی به انسجام مطالب نرسانیم، ثانیاً نکته ی مهمی از صحبت هایمان حذف نشود. به دلیل اینکه وقتمان کم و محدود است نباید سرعتمان را بالا ببریم و تند تند صحبت کنیم که مخاطبان مجبور شوند دنبال ما بدوند و درست متوجه مطالب نشوند، چون در این شرایط نمی توانیم پیاممان را آن طور که می خواهیم به آنها منتقل کنیم.

 

فن بیان

فن بیان

فن بیان چیست ؟

فن بیان در سخنرانی به معنا و مفهوم مجموعه ای از مهارت های کلامی و قواعد و تکنیک هایی است که در هنگام صحبت کردن از آنها استفاده می کنیم تا بتوانیم بیان عالی و گیرایی داشته باشیم که مخاطب خود را جذب کنیم. برخی از این تکنیک ها شامل: استفاده از کلمات معنادار و پرکاربرد، تأکیدها، تغییر تن صدا در هنگام ادا کردن جملات و کلمات و عدم یکنواختی آن، متناسب بودن سرعت در صحبت کردن، سکوت ها و درنگ ها و همچنین داشتن صدایی رسا و خوب برای ادا کردن آنها.

فن بیان و سخنوری:

به دو دلیل توانایی و مهارت فن بیان در سخنرانی در ما پایین می آید:

  • بازدارنده های درونی
  • کامل نبودن دایره ی لغت در ذهنمان

انسان هایی که از کودکی در خانواده هایی متولد و بزرگ شده اند که در آن خانواده بیان احساسات بین اعضای آن رد و بدل نمی شده و افراد آن خانواده به سختی و با ندانستن مهارت ارتباط موثر با یکدیگر ارتباط برقرار می کردند، این کودکان در بزرگسالی نیز مشکلات بین فردی خواهند داشت. آنها طریقه ی ابراز احساسات را ندیده اند، یاد نگرفته اند و بلد نیستند و به شدت احساساتشان را کنترل و سرکوب می کنند. برای رفع این مشکل باید فرد مهارت ابراز و بازگویی احساسات درونی اش را در حد معمول و در حد نیازش بیاموزد.

بیان احساسات به جنسیت ارتباطی ندارد، بلکه چه زن، چه مرد، در صورت بروز احساساتشان نشان می دهند که از سلامت روانی برخوردار هستند و احساساتشان را سرکوب نمی کنند.

همه ی افراد به دور خود حصاری به نام حریم شخصی ساخته اند. ضخامت این دیوار در انسان های مختلف متفاوت است. در بعضی از افراد این دیوار بسیار نازک و در بعضی ضخیم است. افرادی که دیوار حریم شخصی شان نازک است، راز های زیادی از زندگی شخصی خودشان را برای بقیه بازگو می کنند. این افراد به راحتی و بدون هیچ مشکلی احساساتشان را ابراز می کنند و هیچگونه محدودیتی برای کنترل آنها در درونشان ندارند.

اما افرادی که دیوار حریم شخصی شان ضخیم است در برقراری ارتباط با دیگر افراد و ابراز احساسات شان با مشکل روبرو می شوند. پس آموختن هنر فن بیان برای این افراد کاملا ضروری است.

مراحل آموزش فن بیان

۱-علاقه و خواستن

کسی که عزمش را جزم کرده که بیان خویش را اصلاح کند در درجه اول باید از صمیم قلب بخواهد و همت کند و از آن گذشته به این مهارت عشق و علاقه ی وافر داشته باشد.دیگر اینکه احساس نیاز نماید و با تمام وجود خواهان ترک عادات مزمن و ناپسند گذشته باشد.در پایان در راهی قدم می گذارد صرف وقت نماید و با دید باز و شناخت کامل پا به عرصه بگذارد

اطمینان داشته باشید کسی که بهبود فن بیان در دستور کارش قرار گیرد و همواره در این اندیشه باشد مطمئنا به هدفش می رسد پیش از هر چیز مراحل طرح شده راه گشای این تحول است.

۲-امیدوار بودن

تفکر مثبت حاصل نگرش به زیبایی ها است اینکه فردی را ملاحظه می کنیم که پس از تمرین ئ ممارست و توجه و تفکر با ابزار پشتکار در بهبود بیان خویش فعالیت های موثر و تحسین برانگیزی دارد باید باور داشته باشیم که در هر سن و سال و مرتبه اجتماعی که هستیم فراگیری فن بیان به نحو احسن امکان پذیر می باشد اولین گام این است که به منفی بافی دیگران بی اعتنا باشیم و به کار خود برسیم.

۳- تصیم و اراده

فردی که عمری به یک روش سخن گفتن عادت کرده برایس تغییر آن باید مجدانه همت نماید هنگامی که بتوانیم انرژی و احساس را یک جا درهم ادغام کنیم گام بزرگی جهت بهبود بیان برداشته ایم.در وب سایت دانشگاه زندگی روش های مناسب بهینه سازی در فن بیان را معرفی می کنیم

۴-نظم و ترتیب

نظم نخستین اصل موفقیت است در واقع یکی از ابزارهای کارامد و تعیین کننده در هر فعالیتی نظم و ترتیب و عملکرد مرحله به مرحله مطابق اصول منطقی و تدوین شده و توان شخصی می باشد. به عنوان نمونه تمرینات بالا بردن بازه تنفس و صداسازی،مانند هر ورزش دیگری باید بر مبنای حرکات علمی و مفید تایید شده اجرا گردد.کلیه مشاهیر جهان دارای عادت پسندیده ی نظم فکری بودند و ذهن خود را به دقت برنامه ریزی می کردند.

۵- پشتکار

همان گونه که یک نقاش آنچه را که تصور می کند باید بتواند به راحتی ترسیم کند و مشابه آن نویسنده بر روی کاغذ بیاورد و موسیقیدان در آهنگ یا سمفونی و.. یک سخنران نیز باید انچه را که در نظر دارد بتواند به راحتی به زبان آورد. پیش نیاز این کار پشتکار و ممارست است که ضمن آن فرد به تدریج پی می برد مهارت های مفید دیگری نیز کسب نموده است.

در کلاس های نویسندگی به هنرجویان توصیه می شود پیش از نوشتن هر مطلبی ابتدا باید بتوانند آن را به خوبی بیان کنند.بنابراین نتیجه می گیریم فردی که فن بیان قوی دارد برای نویسنده شدن یک گام جلوتر است.

 

نکاتی در مورد هنر فن بیان در سخنرانی:

  1. بعد از نوشتن متن سخنرانی خود سعی کنیم تا آنجا که امکان دارد آن را خلاصه کنیم تا برای بیان نکات مهم و ضروری فرصت کم نیاوریم.
  2. در مورد موضوع مورد بحثمان، به طور منسجم و پیوسته سخنرانی کنیم و تمام نکات آن را مرحله به مرحله بازگو کنیم.
  3. با مخاطبان پرسش و پاسخ انجام دهیم. از آنها سوال کنیم و بخواهیم که همگی آنها در بحث سخنرانی شرکت کنند و فقط خودمان صحبت نکنیم و متکلم وحده نباشیم.
  4. چند داستان جالب، جذاب و آموزنده مرتبط با موضوع سخنرانی بگوییم تا مخاطبان با اشتیاق و علاقۀ بیشتری به سخنرانی ما گوش دهند و درک موضوع برای آنها آسانتر شود.
  5. متن ما نباید دشوار و پیچیده باشد. چون این پیچیدگی و استفاده از کلمات قصار مخاطبان را سردرگم می کند و از جلسه فراری می دهد.
  6. آهنگ و تن صدای خود را در طول سخنرانی تغییر دهیم و با تن صدای یکنواخت سخنرانی نکنیم. مثلا برای تاکید بر روی مطلبی مهم تن صدای خود را بلندتر کنیم.
  7. یاد بگیریم در طول سخنرانی لبخند بزنیم. این لبخند هم چهره ی ما را زیباتر می کند، هم نشان از رضایت ما از حضور در جلسه ی سخنرانی است.
  8. تمرین کنیم که جمله های خود را با افت و خیز متفاوت بیان کنیم تا تاثیرگذلری آن بالا برود.
  9. قبل از بیان نکات مهم و ضروری، از سکوت استفاده کنیم.

۱۰٫سخنرانی خود را با یک نتیجه گیری و پایان احساسی تمام کنیم.

 

 

 

بیشتر بخوانید| بیشتر بدانید : آموزش سخنرانی ، دوره آموزش سخنرانی

زبان بدن در سخنرانی

وضعیت و زبان بدن در سخنرانی

در این مقاله می آموزیم:

  1. اهمیت زبان بدن چیست؟
  2. نحوه ی ایستادن و حرکت کردن در سخنرانی چگونه است؟

آیا تا به حال برایتان پیش آمده است که وقتی در حال صحبت با کسی هستید، علاوه بر زبان از زبان بدن نیز در سخنرانی خود استفاده کنید؟

استفاده از زبان بدن در سخنرانی علاوه بر اینکه احساسات را به درستی و کامل منتقل می کند، در انتقال پیام هم بسیار مؤثر است.

برای برقراری ارتباط مؤثر در سخنرانی، این کافی نیست که فقط بر روی بیان متن سخنرانی متمرکز شویم وتمرین کنیم، بلکه باید بر روی زبان بدن در سخنرانی و ایماء و اشاره هایمان نیز کار کنیم، چرا که زبان بدن نقش بسزایی را در موثر بودن پیام ایفا می کند. برای اینکه مخاطبان با علاقه به سخنرانی ما گوش فرا دهند، باید صحبت هایمان با حرکات و زبان بدنمان در سخنرانی هماهنگی داشته باشد.

پیام ساکت چیست؟

ما در هر لحظه در حال انتقال پیام به دیگران هستیم، حتی زمانی که ساکت و بدون کلام نشسته ایم، یا ایستاده ایم. به این پیام ها، پیام های ساکت می گوییم. بیشتر مواقع این فرآیند به طور ناخودآگاهانه و ناخواسته اتفاق می افتد. وقتی دیگران هم کنار ما حضور دارند، سعی می کنند که از این پیام های ساکت سر در بیاورند و آنها را بفهمند. به خصوص در جلسات سخنرانی که ما زیر ذره بین مخاطبان هستیم. پس باید زبان بدن خود را مدیریت کنیم تا پیام خود را به درستی و آنطور که می خواهیم منتقل کنیم.

زبان بدن در سخنرانی

زبان بدن در سخنرانی

تکنیک هایی برای تقویت زبان بدن:

از خودمان فیلم بگیریم:

بهترین راه برای اینکه خودمان را در عمل ببینیم این است که از خودمان فیلم بگیریم. با این کار می توانیم سخنرانی خود را یک دور نگاه کنیم. قطعاً با این شیوه پیام های ساکتی که انتقال می دهیم را می توانیم به وضوح ببینیم.

وقتی از زبان بدنمان در سخنرانی که انجام دادیم، مطلع شدیم، حالا می توانیم شروع به تغییر و یا حذف آن رفتار یا حرکت در سخنرانی اصلی خود کنیم.

نحوه ی ایستادن:

نحوه ی ایستادن ما در سخنرانی باید طوری باشد که در نظر دیگران قوی و با عزت نفس بالا جلوه کنیم. بهترین شکل برای ایستادن در زمان سخنرانی این است که پاهایمان را به اندازه ی عرض شانه باز کنیم و نوک پاهایمان کمی به سمت بیرون متمایل باشد.

حرکت کردن در سخنرانی:

زمانی که برای جمعی صحبت می کنیم، اگر بی تحرک و ثابت یک جا بایستیم، سخنرانی برای مخاطبان یکنواخت می شود و ما هم بی انرژی به نظر می رسیم. هرچه تعداد مخاطبین در جلسه سخنرانی بیشتر باشد، به همان میزان تحرک ما هم باید بیشتر باشد.

از Tab Dance  خودداری کنیم. Tab Dance به این معناست که مدام این پا و آن پا کنیم. یعنی وزن خود را بر روی یکی از پاها و بلافاصله وزن خود را بر روی پای دیگر بیندازیم. در واقع این کار نوعی رقصیدن است. این رقص زمانی خود را بیشتر نشان می دهد که از خود فیلم بگیریم و آن را بر روی پخش سریع بگذاریم.

باید طوری حرکت کنیم که حرکتمان هدفمند باشد و بی قرار و آشفته به نظر نرسیم. بهتر است از این پا و آن پا کردن خودداری کنیم. مثلاً سه گام برداریم و بایستیم و مدتی در همان نقطه بایستیم و با شروع گفتن نکته ی بعدی حرکت کنیم.البته بعضی از سخنرانان سبکشان چنین است که دائماً در حین سخنرانی حرکت می کنند و به صورت رگباری هم در حین حرکت، صحبت می کنند.

برخی دیگر از سخنرانان، چند نقطه را بر روی سن مدنظر می گیرند و دائم بین آن نقطه ها حرکت می کنند.

در نهایت برای حرکت کردن روی سن بهتر است از این طرف سن به آن طرف سن برویم نه اینکه مدام به عقب و جلو حرکت کنیم.

 

سؤالات مخاطبان در سخنرانی

سوالات در سخنرانی و پاسخ دادن به سؤالات مخاطبین در جلسه سخنرانی

مخاطبین با شنیدن صحبت های ما، سؤالاتی را در ذهن خود طرح می کنند و جواب آنها را از سخنران درخواست می کنند. سخنرانانی که اطلاعات کافی دارند، از این امر استقبال می کنند و سربلند بیرون می آیند، اما سخنرانانی که اطلاعات ناکافی دارند، از این امر واهمه دارند.

دلیل سوالات در سخنرانی چیست؟

بر اساس لیستی که مخاطبان از پرسش های خود دارند می توان آنها را به سه دسته مجزا تقسیم کرد:

دسته ی اول: افرادی هستند که با شنیدن مطالب ما، ابهاماتی برای آنها به وجود می آید و در جهت برطرف کردن آن ابهامات می کوشند.

دسته ی دوم: کسانی هستند که به سخنان ما گوش فرا نمی دهند بنابراین مطالب را  درست متوجه نمی شوند و سؤالاتی می پرسند که ما در مورد آنها صحبت کرده بودیم.

دسته ی سوم: آدم هایی هستند که می خواهند ما را تخریب کنند، یا دچار اختلال شخصیت نمایشی می باشند.

اشخاصی که دچار اختلال شخصیتی نمایشی هستند، سعی می کنند که همه جا دیده شوند. در مهمانی ها با صدای بلند صحبت می کنند، رفتارهای غیر هنجاری انجام می دهند، لباسهایی می پوشند که عرف نیست و … در جلسات سخنرانی نیز مدام سؤال می پرسند تا دیده شوند. در واقع آنها دوست دارند که به نمایش در بیایند.

سؤالات  مخاطبان می توانند فرصت طلایی باشند تا سخنران نشان دهد که به مبحث ارائه شده فوق العاده تسلط دارد

تکنیک هایی برای مدیریت سوالات در سخنرانی:

  • در شروع جلسه ی سخنرانی از مخاطبان بخواهیم که برای مدیریت بهتر جلسه سخنرانی یک پروتکل تعیین کنند. مثال: بچه ها قبل از شروع سخنرانی بیایید با هم در مورد چند چیز توافق کنیم تا بتوانیم از زمانمان بهتر استفاده کنیم. پس خودمان یک مورد را اعلام کنیم. مثلاً: به سؤالاتی که ارتباطی به بحث امروزمان نداشته باشد، پاسخ نمی دهم تا وقت دیگران تضییع نشود. همچنین به سوالاتی در سخنرانی که جنبه ی شخصی دارند نیز پاسخ نمی دهم. سؤالات را به گونه ای مطرح کنید که برای دیگران نیز مفید باشد. حال از مخاطبان بخواهید که مواردی را پیشنهاد بدهند. مثلاً شاید پیشنهاد بدهند که موبایل ها تا پایان جلسه خاموش باشند و…
  • تعیین کنیم که چه زمانی به سؤالات پاسخ خواهیم داد: در پایان جلسه زمان خالی را برای سؤالات در نظر بگیرید و یا اینکه در طول سخنرانی هر زمانی که کسی سؤال داشت می تواند همان لحظه بپرسد.
  • برای ایجاد حس خوشایند در پرسش کننده: به او نزدیک شویم و با او ارتباط چشمی بیشتری برقرار کنیم. اگر عرف جامعه اجازه می دهد، دست بر شانه ی او بگذاریم و پاسخش را بدهیم. تجربه نشان می دهد که در این مواقع پرسشگر احساس بهتری نسبت به ما پیدا می کند.
  • در زمان پاسخگویی کمی لبخند بر لب داشته باشیم تا پرسشگر احساس نکند که از پرسش کردن او خوشمان نمی آید.
  • اگر مطلبی را به طور کامل توضیح داده اید و مدتی بعد شخصی از شما سؤالی پرسید که نشان می داد به سخنان شما گوش فرا نداده است، او را تحقیر نکنید. یکی از اشتباهات مهلک سخنرانان، تحقیر کردن مخاطبان است.
  • نام پرسشگر را بپرسید و در حین پاسخگویی، نام او را بر زبان بیاورید. این امر باعث ایجاد حس صمیمیت بیشتر بین ما و پرسشگر می شود. در پایان پاسخگویی نیز نام او را بر زبان بیاورید. مثال: مرسی رضا جان سؤال خوبی پرسیدی.
  • با دقت به سؤال گوش دهیم و سپس آن را بیان کنیم. بسیار دیده ایم که سخنران در زمان پاسخگویی مطالبی را گفته است که هیچ ارتباطی با سؤال نداشته و این به این دلیل است که سخنران متوجه سؤال نشده است. تکرار سؤال برتری دیگری نیز دارد. اگر در حال طبع سخنرانی هستید، امکان دارد که فاصله ی پرسشگر با میکروفن زیاد باشد و سؤال روشن نباشد.
  • پرچانگی نکنیم: در پاسخگویی به سؤالات مراقب گذشت زمان باشیم.
  • اگر جواب سوالات را نمی دانستیم از این تکنیک ها استفاده می کنیم:
  • بگوییم جواب سؤال را نمی دانم. این جواب بسیار سخت است اما برای مخاطبان دلچسب است. از این نترسید که مخاطبان ما را بیسواد قلمداد کنند. اتفاقاً اگر بخواهیم جواب نادرستی بدهیم، این امر باعث مقاومت مخاطبان می شود و سعی خواهند داشت که اشتباه ما را اثبات کنند.
  • اگر در بین مخاطبان کسی را می شناسیم که درباره ی سوال مطرح شده، صاحب نظر است، جواب سؤال را به او ارجاع دهیم. به او بگوییم با توجه به اینکه شما در این زمینه اطلاعات کامل و وسیعی دارید، لطفاً از اطلاعات خود ما را بهره مند سازید.
  • از سایر مخاطبان کمک بگیریم. این امر را بسیار ماهرانه انجام دهیم. به سایر مخاطبان بگوییم: کسی هست که جواب این دوستمان را بدهد. نهایتاً از جواب هایی که مخاطبان می دهند، یک مورد را تأیید کنیم و یا مجموع نظرات را بصورت جمع بندی بیان کنیم.
  • تکنیک دیگری که می توانیم استفاده کنیم این است که بگوییم در پایان جلسه یا در فرصت دیگری پاسخ شما را خواهم داد. در این فرصت از طریق اینترنت و… جواب را  به سرعت پیدا کنیم.

چگونه مخاطبان را تشویق به پرسش کنیم؟

اغلب مخاطبان معمولاً سوالات در سخنرانی را نمی پرسند. برای اینکه مخاطبان را تشویق به پرسش کنیم از این جملات استفاده کنیم: می دانم که شما سؤالات زیادی دارید، شاید یکی از مهم ترین سوالات در سخنرانی برای شما این باشد که …. سپس خودمان سؤالی را مطرح می کنیم و بعد از پاسخگویی به سوال از مخاطبان می خواهیم که سوالات خود را بپرسند.

بیشتر بخوانید| بیشتر بدانید : آموزش سخنرانی ، فن بیان ، دوره آموزش سخنرانی

دانلود آهنگ بهنام صفوی – خوشبختی

برای گوش دادن به آهنگ << خوشبختی >> از نواز زیر استفاده کنید.

 

برای دانلود آهنگ روی download کلیک کنید

download

دانلود آهنگ بهنام صفوی – دنیامو عوض کن

برای گوش دادن به آهنگ << دنیامو عوض کن >> از نواز زیر استفاده کنید.

 

برای دانلود آهنگ روی download کلیک کنید

download

شروع انگیزشی سخنرانی و پایان انگیزشی سخنرانی

شروع انگیزشی سخنرانی و پایان انگیزشی سخنرانی

در این مقاله می آموزیم:

  • چگونه در سخنرانی مرکز توجه مخاطبان قرار بگیریم.
  • انواع مختلف شروع ها و پایان های هیجانی در سخنرانی
  • چگونه سخنرانی خود را بصورت مؤثر به پایان برسانیم.

در شروع انگیزشی سخنرانی، باید مخاطبان را میخکوب کرد، اغلب سخنرانان در ابتدای سخنرانی به معرفی خود و سپس به بیان موضوع سخنرانی می پردازند. این نوع شروع، بسیار خسته کننده و تکراری است و هیچ چیز جدیدی نسبت به سایر سخنرانان ندارد. شاید بتوان گفت بهترین شیوه ی شروع انگیزشی سخنرانی داستان گویی باشد.

شروع انگیزشی سخنرانی

شروع انگیزشی سخنرانی

چند راهکار فوق العاده برای شروع انگیزشی سخنرانی:

  1. برای شروع انگیزشی سخنرانی بهتر است در شروع اقدام به یخ شکنی کنیم. یخ شکنی بدین معناست که جو سنگین اولیه را بشکنیم تا مخاطبان حاضر در سخنرانی با ما و با یکدیگر احساس راحتی کنند. یکی از روش های یخ شکنی بیان لطیفه یا جوک است. لطیفه باید متناسب با موضوع سخنرانی و سلایق مخاطبان باشد.
  2. داستان بگوییم. داستانی را که مرتبط با موضوع سخنرانی است را مطرح کنیم. داستان گویی سبب ایجاد احساس و درک موضوع در مخاطبان و باعث ایجاد حس پذیرش ما می شود.
  3. یک ادعای بزرگ کنیم. ادعا کنیم که با شنیدن سخنان ما، تحول عظیمی در زندگیشان اتفاق خواهد افتاد.
  4. یک آمار تکان دهنده اعلام کنیم. اغلب انسان ها معیار را آمار می دانند و سخت تحت تأثیر آمار هستند. با توجه به اینکه آمار مستند می باشد، لذا مخاطبان ان را قبول می کنند و سخنان ما را مستند و واقعی می دانند.
  5. از مخاطبان بخواهیم تا تصور کنند. اگر سخنان ما بار احساس دارد، از مخاطبان بخواهیم که لحظاتی چشمان خود را بسته و مطالب ما را تصور کنند.
  6. از مخاطبان سؤال کنیم: با پرسش سخنران حس مشارکت را در آنها ایجاد می کنیم. پرسش باعث می شود که مخاطبان شروع به بحث کردن کنند و همین کار باعث یخ شکنی و ایجاد حس بهتر در آنان می شود. یا از مخاطبان سؤال بپرسیم که چند نفر از شما اهل مطالعه هستید؟( بهتر است سخنران دست خود را همزمان با پرسش بالا ببرد تا مخاطبان تشویق به بیان نظراتشان شوند.)
  7. از ضرب المثل استفاده کنیم. استفاده از ضرب المثل نشان می دهد که ما اهل مطالعه و دانش هستیم و نام سخنران زیبنده و آراسته ی ما می باشد.
  8. حس کنجکاوی مخاطبان را تحریک کنیم. به یاد سریال هایی بیافتیم که در زمان حساس، قسمت های کنونی تمام می شود و تا یک هفته بعد ذهن ما درگیر رویدادهای سریال می شود. ما هم می توانیم.
  9. سخنرانی خود را با سخنان افراد معروف و مشهور آغاز کنیم. مثلاً وقتی می خواهیم در مورد خوب بودن و اهمیت موضوعی صحبت کنیم، با سخنی از دکتر شریعتی سخنرانی خود را آغاز کنیم. یا مثلاً اگر در مورد نحوه ی شکل گیری شخصیت انسان ها سخنرانی می کنیم، می توانیم با سخن تولستوی شروع کنیم که می گوید: همه به فکر تغییر دنیا هستند اما هیچکس به فکر تغییر خودش نیست. زمانی که ما از افراد مشهور نقل قول می کنیم، به سخنان خود اعتبار می بخشیم. در واقع سخنان انسان های بزرگ تأییدی بر سخنان ما می شود.

ضرورت سخنرانی

ضرورت سخنرانی

در این مقاله می خوانیم:

  • سخنرانی یک مهارت است.
  • ضرورت سخنرانی
  • اشتباهات و ایرادهایی که مخاطبان از آنها خوششان نمی آید.

 ضرورت سخنرانی چیست؟

ضرورت سخنرانی

ضرورت سخنرانی

سخنرانی یک مهارت است:

ما اگر بخواهیم در کار یا حتی در زندگی خود موفق باشیم، باید سخنرانی کردن را یاد بگیریم. این یک مهارت ضروری در زندگی همه ی ما است. مهارتی که یادگیری آن لازم و ضروری است.

شاید با خودتان فکر کنید که سخنرانی فقط این است که مقابل یک جمع بزرگ بایستیم و صحبت کنیم. درست است، اما این فقط یک نوعی از سخنرانی است. ولی سخنرانی فقط این نیست. حتی ما گاهی اوقات در جمع دوستان و همکارانمان بحث و گفتگو می کنیم و این هم نوعی سخنرانی کردن به شمار می رود. در واقع هر زمان که با یک یا چند نفر در یک موقعیت حرفه ای قرار می گیریم و صحبت می کنیم، در حال سخنرانی هستیم.

سخنرانی از هر نوعی که باشد، برای ما فرصتی به وجود می آورد تا استعدادهای خود را نشان دهیم. همچنین باعث بهتر شدن روابطمان می شود و مهارت های ارتباطی ما را افزایش می دهد. مهم تر از همه اینکه این مهارت، اعتماد به نفسمان را در همه ی ابعاد زندگی افزایش می دهد.

اشتباهاتی که مخاطبان از آنها خوششان نمی آید:

  1. هدف نداشتن: برخی از سخنرانان برای مخاطبان توضیح نمی دهند که هدفشان از موضوع و بحث سخنرانی چیست و به چه چیزی می خواهند برسند؟
  2. نامتناسب بودن موضوع سخنرانی با مخاطبان: اگر ما مخاطبان خود را نشناسیم و در مورد موضوعی که در حوصله ی آنها بگنجد سخن نگوییم، آنها احساس خستگی می کنند و از اینکه در جلسه سخنرانی شرکت کرده اند پشیمان می شوند.
  3. فقط استفاده از پاورپوینت: گاهی اوقات سخنرانان به جای اینکه خودشان در جلسه صحبت کنند، یک پاورپوینت با مطالب بسیار زیاد و حجیم تهیه می کنند و در طول جلسه فقط به اجرای پاورپوینت می پردازند. این کاملاً اشتباه است، چون مخاطبان آمده اند تا صحبت ها را از زبان ما بشنوند. در کنار سخنان خود می توانیم از پاورپوینت هم بهره بگیریم.
  4. سخنرانی با لحن یکنواخت: سرعت و شدت صدای ما در کل جلسه سخنرانی نباید یکسان و یکنواخت شود چون باعث خستگی و کسل شدن مخاطبان می شود.
  5. عدم آمادگی برای سخنرانی: باید قبل از سخنرانی آمادگی لازم را بدست آوریم تا بتوانیم مطالب را به بهترین شکل ارائه دهیم.
  6. نداشتن نظم: اگر اطلاعاتی که به مخاطبان می دهیم، منسجم و در ارتباط با یکدیگر نباشند، آنها به ما گوش نخواهند داد و چیزی یاد نخواهند گرفت.
  7. عدم برقراری ارتباط با مخاطبان: باید با مخاطبان ارتباط برقرار کنیم تا بتوانیم توجه و تمرکز آنها را جلب کنیم.
  8. به طول انجامیدن سخنرانی: بهتر است سخنرانی خود را آنقدر طولانی نکنیم که همه خسته شوند و فقط منتظر این باشند که جلسه تمام شود. بهتر است کمی زودتر از اتمام وقت، آن را به پایان برسانیم.
  9. استفاده نادرست از جک و لطیفه: اگر می خواهیم جک و لطیفه بگوییم باید با سلیقه ی حضار هماهنگی و مطابقت داشته باشد. در غیر اینصورت از گفتن آن پرهیز کنیم. قبل از شروع سخنرانی، خطوط قرمز و حساسیت های مخاطبان را بشناسیم و به خطوط قرمز آنها احترام بگذاریم و از بیان لطیفه که به زیر پا گذاردن خطوط فرمز مخاطبان می انجامد، خودداری کنیم.

سخنرانی تخصصی

سخنرانی تخصصی

تعریف و توصیف:

سخنرانی تخصصی بدین معنا است که سخنرانی ما در رابطه با یک تخصص و حرفه می باشد و توسط سخنرانی اطلاعاتی را در اختیار متخصصین و یا دانشجویان آن رشته قرار می دهیم.

با ظهور دانشگاه های مختلف و تخصصی شدن علم، سخنرانی تخصصی نیز بسیار رواج پیدا گرد. از مصادیق سخنرانی تخصصی می توان به موارد ذیل اشاره کرد:

  • سخنرانی در دانشگاه ها
  • سخنرانی در کنفرانس های داخلی و خارجی
  • ارائه سخنرانی برای هیئت علمی دانشگاه ها
  • سخنرانی برای متخصصین حرفه ی خود و …
سخنرانی تخصصی

سخنرانی تخصصی

 

هدف از سخنرانی تخصصی:

هدف از ارائه سخنرانی تخصصی ارائه ی اطلاعات خاص برای افراد خاص به منظور بالا بردن اطلاعات آنها و یا تغییر در بینش و رفتار مخاطبان می باشد.

اگر می خواهیم بدانیم که به هدف خود رسیده ایم یا خیر، باید به زبان بدن مخاطبان گوش فرا دهیم. اگر مخاطبان به تجربه ی آهان رسیده باشند و مطالب برایشان جذاب بوده باشد، با تکان دادن سر و یا خیز برداشتن به جلو به ما خواهند گفت که به هدف خود رسیده ایم.

در سخنرانی تخصصی محتوا بسیار مهم تر از اجرا سخنرانی است:

مخاطبان سخنرانی های تخصصی به دنبال محتوای خاص هستند. چیزی که تا به حال نشنیده اند. اگر چنین محتوایی داشته باشیم، مخاطبان جذب ما خواهند شد.

سخنزانی تخصصی خسته کننده است اما آن را جذاب می کنیم، تا مخاطبان بدون کسالت به سخنان ما گوش فرا دهند:

در سخنرانی های تخصصی درک مخاطبان به یک میزان نیست. لذا احتمال دارد برخی از مخاطبان سخنرانی ما سنگین و خسته کننده باشد. برای جلوگیری از این امر چند راهکار پیشنهاد می دهم:

  1. زیاد مثال بزنید. کسی می تواند مثال بزند که کاملاً به مبحث سخنرانی ارائه شده مسلط باشد. مثال زدن باعث مقبولیت ما نزد مخاطبان می شود و همچنین باعث درک بهتر مطلب توسط مخاطبان می شود. تا زمانیکه مطالب ما توسط مخاطب درک می شود، انان دچار کسالت نمی شوند.
  2. از پاورپوینت، پرزی و فیلم استفاده کنیم.
  3. مسیر سخنرانی را به مخاطبان بگوییم. اگر مخاطبان بدانند که در طول سخنرانی چه مطالبی را خواهند آموخت، پذیرش ذهنی آنها برای مطالب بالا می رود.
  4. از فلش استفاده کنیم. در هر زمینه ی تخصصی که سخنرانی می کنیم، قطعاً می توان برای آن فلش یافت.
  5. سخنرانی خود را بر اساس دانش فعل مخاطبان ارائه دهیم. برای دانشجویان کارشناسی و ارشد و دکترا نباید از یک سطح سخنرانی استفاده کرد. برای متخصصین تازه کار نباید از دانشی استفاده کرد که مورد نیاز آنها نیست و یا برای آنها دشوار است.
  6. تحرک داشته باشیم. وقتی بر روی سن قدم می زنیم، مخاطبان احساس بهتری خواهند داشت. یک جا ایستادن، پشت تریبون ماندن، سبب ایجاد حس یکنواختی و کسالت می شود.