نوشته‌ها

تصور مردود بین سخنرانان و راه های برطرف کردن آن ها

۸ تصور مردود بین سخنرانان و راه‌های گردگیری ذهن از آن‌ها

خیلی از سخنرانان با احساس گناه بابت تصورات فعلی یا قبلی خود در سخنرانی رو به رو هستند. تصوراتی که روی رفتار آن‌ها در طول سخنرانی تاثیر می گذارد و گاه همه پل‌های پشت سر یک سخنران را همین تفکرهای اشتباه بر باد می‌دهد. میزان آمادگی قبل از سخنرانی می‌تواند یک مثال بارز تصور مردود بین سخنرانان باشد. آن لحظه ‌ای که هنگام تمرین و تکرار برای سخنرانی متوقف می‌شوید و فکر می‌کنید با همین اندک تسلطی که روی موضوع اصلی پیدا کرده اید می‌توانید همه حاضرین را بهت زده کنید؛ اما بعد از حضور روی صحنه احساس کرده‌اید کاخ آرزوهایتان خراب شده است و هیچ چیز با تصورهای پیشین شما از سخنرانی کردن تطابق ندارد!

شاید آشنایی با اشتباهات نابخشودنی در سخنرانی عمومی که قبلا مفصل درباره آن بحث شد چشم و گوش شما را تا حد زیادی نسبت به خطاهای محتمل در سخنرانی باز کرده باشد. سخنرانی سرشار از انواع و اقشام تصور مردود بین سخنرانان است که در ذهن افراد تثبیت می‌شوند و ردِ آن ها تا مدت ها در ذهن سخنران باقی می‌ماند.

شاید وقت آن رسیده باشد که ذهن را برای همیشه از تمام این تفکرها و خصوصا ۸ تصور مردود بین سخنرانان که در ادامه بررسی می‌شود گردگیری کنیم.

تصور مردود بین سخنرانان و راه‌های برطرف کردن آن‌ها

مجموعه‌ای که پیش روی شما قرار دارد کمک می‌کند تا:

  • تصورهای ذهن فعال و خودسر خود را نسبت به اصول سخنرانی و ارائه آن تغییر دهید
  • با آثار متعاقب این تصورها در آینده کسب و کار خود آشنا شوید
  • یاد بگیرید چه طور به جنگ این تصورهای اشتباه بروید

 تصور مردود بین سخنرانان و راه های برطرف کردن آن ها

۸ تصور مردود بین سخنرانان درباره سخنرانی

شما هم قبلا یا اکنون درباره سخنرانی ها، این تصورات ساختگی را در ذهن می‌پروراندید؟

  1. آشنایی عمیق با موضوع مورد بحث در سخنرانی، به من کمک می‌کند تا ایده‌های حتی فی البداهه پیرامون آن در سخنرانی مطرح کنم
  2. مخاطبان من قدرت ذهن خوانی سخنرانی که مقابل آن ها ایستاده است را دارند
  3. می‌توانم درباره موضوعی که تمرین کردن آن ۳۰ ماه طول می‌کشد، در طول ۲۰ دقیقه صحبت کنم
  4. همه مخاطبان جایگاه برابری از دید من دارند
  5. من به بلندخوانی به عنوان بهترین تمرین برای سخنرانی اعتقادی ندارم
  6. برای رسیدن به محل سخنرانی، وقت زیادی دارم
  7. صحنه یا استیج را حذف کنید؛ به این طریق می‌توانم به مخاطبان نزدیک تر باشم!
  8. صحبت کردن با سرعت متوسط و میانه، باعث می‌شود اکثر قریب به اتفاق مخاطبان متوجه حرف‌های من شوند

همراه ما باشید تا درستی یا غلطی برخی از این تصورات را با هم بررسی کنیم.

 تصور مردود بین سخنرانان و راه های برطرف کردن آن ها

تصور اول: آشنایی عمیق با بحث به ارائه ایده‌های جدید در سخنرانی کمک می‌کند

داشتن اطلاعات عمیق درباره یک موضوع، مثلا موضوع پر سر و صدا “اشتغال در ایران و اوضاع بیکاری در استان‌های مختلف” می‌تواند خیلی مفید باشد؛ اما فقط تا جایی که بتوانید روی مخاطب اثر بگذارید. شما در طول سخنرانی نیازهای دیگری هم دارید که باید آن ها را تبیین کنید؛ مثلا:

  • انتقال پیام در آخر: می‌خواهید مخاطبان بعد از ترک سالن سخنرانی چه احساسی داشته باشند؟ به زبان ساده تر دوست دارید سطح اطلاعاتی مخاطب بعد از سخنرانی چه تغییراتی کرده باشد؟
  • لزوم هدفگذاری مخاطبان: مخاطبان شما چه کسانی هستند؟ چه توقعاتی دارند؟ سطح درک و دانش اولیه آن‌ها چه طور است؟ بر اساس همین داده‌ها در هدفگذاری مخاطبان می‌توانید بهترین لوازم سخنرانی را تهیه کنید
  • توجه به تدارکات: زمانبندی سخنرانی چگونه است؟ مجموع حاضرین چند نفر هستند؟ بهترین داده تصویری برای شما چیست؟ فیلم؟ اینفوگرافیک؟ عکس؟ شما به این اطلاعات برای تنظیم کردن سخنرانی نیاز دارید.

 تصور مردود بین سخنرانان و راه های برطرف کردن آن ها

با این اوصاف تصور اول، از ۸ تصور مردود بین سخنرانان است؛ چون صرفا با دانستن موضوع نمی‌توان به سخنرانی مسلط بود.

تصور دوم: مخاطبان من ذهن خوانی می کنند!

متاسفانه یا خوشبختانه مخاطبان شما تا زمانی که چندین بار هدف و نتیجه کار را یادآوری نکنید، نمی‌توانند دقیقا منظور شما را آنالیز کنند. بر خلاف آن چه که ممکن است همین لحظه به ذهنتان رسیده باشد، یک مخاطب معمولی به تک تک واژه‌هایی که به زبان می‌آورید متوسل نمی‌شود. تنها لازم است مسیر اصلی و اهداف مشخص باشد تا شنونده مجبور به حدس، آزمون و خطا نباشد.

تصور سوم: ارائه سخنرانی هایی که ۳ ماه تمرین لازم دارند تنها در ۲۰ دقیقه!

این مشکل برخاسته از همان حس خودنمایی سخنران به مخاطبان است. حسی که مایل است اثبات کند شما باهوش‌تر از آن هستید که برای یک سخنرانی ساده تا این حد وقت اختصاص دهید! خب طبیعی است؛ اما به یاد داشته باشید که ارائه سخنرانی بدون متن و یا با متن، به تمرین نیاز دارد.

به جز مشکلاتی مثل تپق زدن در طول سخنرانی و عدم تسلط عالی روی مطالب، مشکلات دیگری هم وجود دارد. مثلا سخنران عجولی که بخواهد با این تصور مردود بین سخنرانان، در ۲۰ دقیقه بهترین سخنرانی دنیا را ارائه دهد، فرصت را از مخاطبان خود برای جذب اطلاعات گرفته است.

 تصور مردود بین سخنرانان و راه های برطرف کردن آن ها

تصور چهارم: همه مخاطبان با هم برابر هستند

اگرچه در تمام موقعیت ها، همه انسان‌ها با هم برابر اند و کسی بر کسی برتری ندارد، اما در سخنرانی به ناچار باید روی این قانون خط قرمز بکشیم! در سخنرانی سطح توجه مخاطبان و واکنش‌هایی که از آن‌ها می‌بینیم باعث می‌شود چند گروه مستقل از آن ها در ذهن خود تشکیل دهیم.

به عنوان مثال یک گروه قدرت تصمیم گیری بیشتری دارند و تاثیرگذارتر هستند. گروه دیگر کندتر هستند و متوسط بودن قدرت جذب اطلاعات توسط آن ها، باعث می‌شود آن ها را از گروه اول جدا کنید.

تصور پنجم: عدم نیاز به بلندخوانی هنگام تمرین

فکر کردن در طول سخنرانی با بلند خواندن قبل از سخنرانی، خیلی تفاوت دارد و از این رو نیازی به بلند خوانی نداریم. این استدلال باعث می‌شود از بلندخوانی دست بکشید؟

به طور کلی بلند خوانی قبل از این که وارد صحنه اصلی سخنرانی شوید به مسیر ذهنی شما شکل می دهد. به این صورت که هنگام فکر کردن در سخنرانی، همین صدا و تمریناتی که به صورت بلند داشته اید احتمالا در ذهن شما بار دیگر تداعی شده و به یافتن سوژه بعدی کمک خوبی می‌کند.

تصور ششم: حدف استیج یا صحنه از محل برگزاری سخنرانی

فکر می‌کنید حذف اندک اختلافی که از نظر ارتفاع با مخاطبان خود دارید مانع از نزدیکی شما به آن ها می‌شود؟ بد نیست بدانید تنها در صورتی مجاز به حذف استیج هستید که:

  • مخاطبان شما نه انگشت شمار، اما کم تر از ۲۰ یا ۳۰ نفر باشند
  • اتاق یا سالن سخنرانی برای چنین مراسمی از پیش آماده شده باشد
  • مطمئن هستید که کاملا توسط مخاطبان خود حتی بدون استیج دیده می‌شوید

 تصور مردود بین سخنرانان و راه های برطرف کردن آن ها

یکی از مزایا همین استیج که مثل انواع دیگر تصور مردود بین سخنرانان، سعی دارید آن را از سخنرانی خود حذف کنید برقراری تماس چشمی با مخاطبان و کسانی که نمی شناسید، درست زمانی است که نمی‌دانید دقیقا به کدام نقطه نگاه کنید.

تصور هفتم: لزوم سخنرانی با سرعت متوسط

استاندارد سرعت ادا کاراکترها در میان آمریکایی‌ها، ۱۲۰ تا ۱۶۰ کلمه در دقیقه است. اما این استاندارد قطعا بین ما فارسی زبانان متفاوت خواهد بود. از این رو سخنرانان نیاز دارند که بر اساس منطقه ای که در آن قرار دارند سرعت حرف زدن خود را تغییر دهند.

ترفندهای نجات از اشتباهات مهلکی که در طول سخنرانی رخ می دهد

۳ راه نجات از اشتباهات مهلکی که در طول سخنرانی مرتکب می شویم!

می گویند انسان جایزالخطا است اما هیچ چیز در طول دوران حرفه ای من بدتر از لحظاتی نبوده که به هر دلیلی رشته کلام از دستم خارج شده و مسیر سخنرانی تقریبا به بیراهه رفته است! تصور کنید لحظه ای را که چندین نفر به عنوان مخاطب متوقع رو به رو شما نشسته یا ایستاده اند و منتظر کلام شما هستند، اما شما تقریبا هیچ چیزی در آستین ندارید که تحویل آن ها بدهید یا این که آن قدر اشتباه بزرگی در طول حرف زدن مرتکب شده اید که تقریبا روی صحبت کردن برای شما باقی نمانده است! نه فقط شما، بلکه هر سخنرانی با این اشتباهات مهلکی که ممکن است هر یک از ما مرتکب شویم رو به رو شده است!

وقتی که اشتباهاتی مثل اشتباهات لفظی، خطاهای متداول در برقراری ارتباط غیرکلامی و …مرتکب می شویم اولین واکنش ما دست پاچه شدن و نگرانی است. خصوصا وقتی که از آن دست اشتباهات ترامپ گونه به سبک رئیس جمهور آمریکا در طول سخنرانی داشته باشیم که قرار باشد رسانه ای شود و به گوش عده زیادی برسد. اما همه ما بتوانیم به سبک ترامپ روی این اشتباهات سرپوش بگذاریم احتمالا راه های خیلی ساده ای برای نجات از اشتباهات مهلکی که در طول سخنرانی مرتکب می شویم یافته ایم!

مطلبی که پیش روی شما قرار گرفته آموزش کاملی برای ریکاوری اشتباهات مهلک ما در طول سخنرانی و ادامه آن، حتی قدرتمند تر از قبل می باشد. این آموزش را دنبال کنید.

ترفندهای نجات از اشتباهات مهلکی که در طول سخنرانی رخ می دهد

شاید کلیدی ترین و بهترین واکنش برای ریکاوری و نجات از این اشتباهات حفظ حالت خونسردی و به روی خود نیاوردن باشد! همان ترفندی که بارها سعی می کنیم به کار ببریم اما معمولا این خود ما هستیم که در طول سخنرانی به خاطر اشتباهات مضحکمان لبخند می زنیم یا بلافاصله با عذرخواهی، جمع را این اشتباه آگاه می سازیم!

ترفندهای نجات از اشتباهات مهلکی که در طول سخنرانی رخ می دهد

نجات از این خطاهای متداول راه های ساده تری هم دارد:

با طناب خودمان به چاه نیفتیم!

سال ها قبل به اتفاق چندی از دوستانم در فضای دانشگاه تصمیم گرفتیم که برای رقبت انتخابی بازیگر تئاتر به صورت آماتور شرکت کنیم و یک نمایش خودمانی را در سطح دانشگاه اجرا کنیم. کارگردان این نمایش فردی سخت گیر و به شدت ریزبین بود. در حالی که پیوسته از ما خرده می گرفت و سعی داشت اشتباهات ما را در جمع فاش کند ما هم مدام از او بابت اشتباهات و کم و کاستی عملکردمان در رشته ای که اصلا در آن تخصص نداشتیم عذرخواهی می کردیم و حتی گاهی بابت این خطاها می خندیدیم!

در همان حال بود که کارگردان به ما تشر زد و گفت: هیچ کس دندان های حرفه ای ها را در طول نمایش نمی بیند (حرفه ای ها نمی خندند!)، هیچ کس چروک روی پیشانی حرفه ای ها نمی بیند (حرفه ای ها بابت اشتباهاتشان اخم نمی کنند یا ناراحت نمی شوند) و هیچ فرد حرفه ای سکوتش را با مخاطبانش تقسیم نمی کند!

ترفندهای نجات از اشتباهات مهلکی که در طول سخنرانی رخ می دهد

چنین خاطره ای خیلی خوب نشان می دهد که چه طور ممکن است ما با عملکرد خودمان و در واقع طناب خودمان به چاه بیفتیم!

بی خیال خودمان شویم!

شاید اگر همان زمانی که صرف تشریح اشتباهات مهلکی که در طول سخنرانی مرتکب می شویم را صرف برطرف کردن خطاها بدون سر و صدا می کردیم در اصول فن بیان و سخنوری موفق تر از امروز بودیم!

یکی از دلایلی که باعث می شود در قبال خودمان ناحقی کنیم خودخواهی ما نسبت به خودمان است. اگر کسی از بیرون یک سخنران که مرتکب اشتباهی در طول حرف زدن شده ببیند تصور می کند سعی دارد اشتباهش را جار بزند و به همه اعلام کند که اشتباه کرده است. این در حالی است که تقریبا از بین مخاطبان ما ۵ درصد ممکن است متوجه اشتباهات لپی، تپق زدن در طول سخنرانی یا هر اشتباه دیگری که فکرش را کنید شود. پس چه بهتر که بی خیال خودمان و اشتباهاتمان در طول سخنرانی شویم!

ترفندهای نجات از اشتباهات مهلکی که در طول سخنرانی رخ می دهد

آماده ام، زحمت کشیده ام، همه چیز رو به راه است!

فکر می کنید چه چیزی باعث و بانی اشتباهات خطرناک شما در فن بیان است؟ هر چند که رقیب قدری باشید و با کسب تجربه تبدیل به یک سخنرانی همه فن حریف شده باشید سه اصل آمادگی، تمرین و حفظ خونسردی را فراموش نکنید.

نه فقط برای سخنرانان مبتدی، بلکه هر سخنرانی باید تا ۱۰۰ بار متن سخنرانی را مرور، تمرین و تکرار کند تا بتواند بدون نیاز به ابزارهای کمکی، خودش یک تنه سخنرانی را مدیریت کند. شما چند بار سخنرانی را تمرین می کنید؟ تکنیک شما برای تمرین سخنرانی چیست؟

تکنیک های کنترل شرایط بحرانی در طول سخنرانی

مقابل جمعیت پشت تریبون ایستاده اید. تمرین و تکرار از حد گذشته است؛ الان دیگر وقت آن رسیده تا خودی نشان دهید! پشت میکروفون می روید، شروع به صحبت می کنید اما هیچ صدایی از میکروفون خارج نمی شود. چند بار تست می کنید ولی فایده ای ندارد. بعد از کلی آمد و شد تازه متوجه می شوید که میکروفون را اشتباه روشن می کردید و داستان های ساده ای مثل این!

ترفندهای نجات از اشتباهات مهلکی که در طول سخنرانی رخ می دهد

حالت بعدی زمانی است که شما قرار است با کمک پاورپوینت شروع به سخنرانی کنید اما انگار اسلایدها تنبل تر از این هستند که پا به پای شما پیش بروند. از طرفی هم متمرکز شدن به صورت همزمان روی این دو کمی مشکل به نظر می رسد. در چنین مواردی یا هر بحران مشابه دیگر که تجربه کرده اید و باعث شده اشتباهات مهلکی را مرتکب شوید از راهکارهای زیر استفاده کنید:

مراقب اسلایدها باشید

اسلایدهایی که قرار است ارائه داده شوند را بررسی کنید. خیلی وقت ها قرار نیست از روی اسلاید صحبت کنیم اما چون باید پا به پای اسلایدهای پاورپوینت توضیحات را ارائه کنیم لازم است به ترتیب آن ها و مدیریت صحیح آن ها دقت کنیم.

در تنظیم اسلایدها نیز باید به برخی از نکات توجه کرد. شاید علت دستپاچه شدن خیلی از ما هنگام سخنرانی دستپاچگی هنگام تغییر دادن اسلایدها باشد. محتوایی که قرار است در قالب پاورپوینت ارائه شود را تقسیم کنید. به صورت استاندارد هر اسلاید باید تا ۶ سطر توضیحات با فونت متوسط تا درشت داشته باشد. از انتخاب فونت های خاصی که خواندن آن برای همه مقدور نباشد خودداری کنید. در این باره می توانید اصول تهیه پاورپوینت را در فضای وب جستجو کنید.

ترفندهای نجات از اشتباهات مهلکی که در طول سخنرانی رخ می دهد

حذف عبارت های دوپهلو، اختصاصی و جاگیر از سخنرانی و اسلایدها

طبق تجربه ای که کسب کرده ایم شیوه تهیه اسلایدها یکی دیگر از همین اشتباهات مهلکی است که بدون خواست خودمان، ما را سردرگم می کنند. فضای داخل اسلایدها را با عبارت های معادل فارسی پر کنید و سعی کنید اسلایدها دو زبانه یا فینگلیش نباشند.

تمرین حروف متجانس در طول حرف زدن

یکی دیگر از تمریناتی که به شدت توصیه می کنیم، خصوصا برای سخنرانانی که عادت دارند تند و با عجله صحبت کنند، تمرین حروف متجانس پیش از سخنرانی است. به برخی از این حروف در زبان فارسی نگاه کنید:

ب پ – ج چ – ک گ – ل ر – س ز – ش ژ – و ف – د ت

ترفندهای نجات از اشتباهات مهلکی که در طول سخنرانی رخ می دهد

این حروف معمولا با هم اشتباه می گردند و به در نهایت منجر می شوند کلمات را چیز دیگری تلفظ کنیم. احتمالا با تمرین این حروف و کلماتی که مخرج مشترک دارند این مشکل برطرف می شود.

سخنران حرفه‌ ای

۶ چیزی که همواره یک سخنران حرفه‌ ای از آن‌ها پرهیز می‌کند

بیل گیتس می گوید: آن چه که به دیگران عرضه می کنید اهمیتی ندارد؛ بلکه نحوه عرضه آن مهم است. واقعا باید این حرف و سایر حرف هایی که بزرگان در باب آموزش سخنرانی و فن بیان و سخنران حرفه ای مطرح کرده اند را باید با آب طلا نوشت! به خوبی می دانیم که سخنرانی و اصولا استفاده از فن بیان همان طور که می تواند بسیار مخرب باشد و علیه یک فرد تمام شود ممکن است نظیر یک چوب جادوگری عمل کند. یک سخنران در طول سخنرانی  با روح و روان مخاطبان خودش بازی می کند. او می تواند روح مخاطب خود را خسته و کسل نماید یا این که کاری کند از صمیم قلب نسبت به سخنانش علاقمند شوند! این ترفندهای جادویی فقط از عهده یک سخنران حرفه‌ ای بر می آید. سخنرانی که می داند چه بگوید و در مقابل از گفتن چه چیزهایی در سخنرانی یا چه کارهایی پرهیز نماید.

شما هم به عنوان یک سخنران حرفه ای با این موارد آشنایی دارید؟ تا به حال علت موفقیت یا عدم موفقیت خود را در سخنرانی جستجو کرده اید؟ در هر صورت از این پس هیچ جایی برای ارتکاب به اشتباهات مختلف در فن بیان و سخنرانی باقی نمی ماند؛ چون در ادامه قرار است این موارد را بررسی کنیم.

چیزهایی که سخنران حرفه‌ ای از آن ها پرهیز می کند

اغلب موارد سخنرانان حرفه ای گرفتار اشتباهاتی می شوند که معمولا غیرعمدی و ناخواسته هستند. خواسته یا ناخواسته ما در مقابل رفتار خود در برابر مخاطبان مسئول هستیم.

کوچک شمردن شنوندگان

کوچک شمردن مخاطبان در همایش های بزرگ درسی که نمونه های آن در کشور ما زیاد برگزار می شود دیده می شود. اصولا وقتی که مسئله سوال و جواب در یک بحث علمی مطرح می شود افراد ترس زیادی از پرسیدن سوالات خود دارند. جو علمی حاکم بر مخافلی که معمولا تخصصی هستند باعث می شود که افراد یا سوال نپرسند یا این که سوالات ابتدایی و گاهی پیش پاافتاده آن ها با واکنش غیرمنتظره سخنران مواجه شود.

چیزهایی که سخنران حرفه‌ ای از آن ها پرهیز می کند

سوال پرسیدن مخاطبان و تعاملی که یک سخنران با آن ها برقرار می کند نباید باعث شود از جایگاه بالاتری به بقیه نگاه کند. اهمیت تواضع در سخنرانی بیش از همیشه مطرح است.

تظاهر و پیچیده سازی مطالب

تظاهر به پیچیده و دشوار بودن یک مطلب مخاطب را به مرحله انکار می رساند. مرحله ای که او شما را نادیده می گیرد و همان بحث همیشگی جذاب نبودن سخنرانی مطرح می شود. تصاویر مختلفی که از خواب آلودگی افراد در سخنرانی های مهم یا ترک محل سخنرانی منتشر می شود ممکن است از همین ضعف بزرگ نشات گرفته باشد!

چیزهایی که سخنران حرفه‌ ای از آن ها پرهیز می کند

مشکل بزرگ دیگری که وجود دارد علاقه برخی از سخنرانان به استفاده از واژه ها و عبارات پیچیده و فراتر از فهم دیگران است. گاهی هم ممکن است سخنران سخت گیری های مختلفی از خود نشان دهد که فراتر از مطالب قابل بحث می باشند. مثلا:

  • توضیحات ساده و ملموس با استفاده از کلمات ثقیل دشوار شود
  • استفاده از مطالب مراجع و منابع مختلف بدون ذکر نام آن ها
  • انعطاف ناپذیری سخنران برای تغییر مکان، زمان و شرایط برگزاری سخنرانی
  • عدم احترام کافی به وقت و شخصیت مخاطبان مثلا با دیر حاضر شدن سر جلسه سخنرانی

چیزهایی که سخنران حرفه‌ ای از آن ها پرهیز می کند

تمام این رفتارها بلافاصله بعد از حضور شما روی استیج یا صحنه برای مخاطب مشهود است.

زرنگ بازی درآوردن و حیله گری!

برای سخنران حرفه‌ ای نه؛ اما برای آن دسته از سخنرانانی که تازه طعم صحنه و توجه جمعیت بزرگ را به خودشان چشیده اند ممکن است دیدن مخاطبانی که شانه به شانه در سالن چند هزارنفری و با سختی های فراوان در کنار هم نشسته اند خنده دار باشد. در نگاه برخی مخاطب در حکم یک مشتری است و مشتری هم خیلی وقت ها می تواند توسری خور باشد! اما واقعیت چیز دیگری است.

برای یک سخنران حرفه‌ ای میکروفون، اعتبار و شهرتی که از تبلیغات به دست آمده است غرور نمی آفریند. این غرور هیچ وقت باعث نمی شود در پاسخ گویی به سوالات مخاطبان حیله گری یا اصطلاح زرنگ بازی درآوردن مطرح شود!

پیش دستی کردن در برابر سوالاتی که مخاطبان می پرسند و طرح و نقشه کشیدن برای این که یک بحران را در سخنرانی از سر بگذرانید در یک سخنرانی بزرگ و پرطرفدار مطرح نیست. این سخنران حرفه‌ ای جواب سوالات را با عبارات محترمانه “ترجمه من می گوید…”، ” تحقیقات من در این موضوع نشان داده است…”، و…پاسخ می دهد.

چیزهایی که سخنران حرفه‌ ای از آن ها پرهیز می کند

عذرخواهی ها مکرر برای موارد قابل کنترل

چیزهایی در طول سخنرانی وجود دارد که هرگز تحت کنترل ما نیستند. مثلا سخنرانی در صورت قطع برق یا مشکلات فنی مربوط به دستگاه های پخش سالن. عذرخواهی برای مشکلات سخنرانی و تلاش برای رفع آن ها بلامانع است و بخشی از وظیفه سخنران می باشد؛ اما فقط برای این دسته از موقعیت ها که کاملا از کنترل ما خارج هستند! اگر کسی به شما زنگ می زند، اگر احساس ناراحتی جسمی خاصی در شما وجود دارد یا این که ناهماهنگی خاصی از قبل پیش بینی شده است هرگز غذرخواهی در قبال آن قابل پذیرش نیست!

چیزهایی که سخنران حرفه‌ ای از آن ها پرهیز می کند

سوالات پی در پی

آزمون و سوال یک طرفه از مخاطبان آن هم در جلسه سخنرانی که ممکن است خیلی از افراد برای آن هزینه های بالایی پرداخته باشند درست نیست. حضار حق پرسیدن سوالات بیش تری نسبت به سخنران دارند. یادتان باشد که سخنانتان را با جمله ” بحث را با دو سوال دیگر ادامه دهیم” یا امثال آن پیش نبرید.

یکی دیگر از مواردی که هرگز یک سخنران حرفه‌ ای در برابر مخاطبانش انجام نمی دهد به پایان رساندن مطالب با سوال است. این کار دقیقا مثل یک پایان باز است. پایانی که شاید در آثار سینمایی به جا باشد و اتفاقا برای فعال کردن ذهن مخاطب جذاب به نظر رسد اما وقتی موضوع وقت و هزینه مخاطب مطرح می شود اصلا پذیرفته نیست.

چیزهایی که سخنران حرفه‌ ای از آن ها پرهیز می کند

بی توجهی به زبان و حرکات بدن

اهمیت زبان بدن در سخنرانی روشن است. زبان بدن شامل بخش های مختلفی است:

  • پوشیدن لباس اسپرت یا باز کردن دکمه های کت: این بخش اولین مرحله برای فهم درجه جدیت یک سخنرانی است. در سخنرانی هایی که کوچک تر و خودمانی تر هستند و سخنران حرفه ای قصد دارد با صمیمیت بیشتری وارد شود معمولا پوشیدن لباس اسپرت شروع به کارگیری زبان بدن است؛ حتی اگر با تغییر موقعیت اعضا بدن همراه نباشد!
  • در سخنرانی های رسمی معمولا لباس ها رسمی تر هستتد و کم تر شاهد باز کردن دکمه کت هستیم!
  • قرار دادن یک پا روی پای دیگر: برداشت های مختلفی از این حرکت وجود دارد. وقتی که سخنران بلاتکلیف است و معمولا در شرایط آشفتگی قرار دارد با قرار دادن یک پا روی پا دیگر سعی درد این موضوع را به مخاطبان خود نشان دهد.
  • نگاه ممتد: چیزی که بسیاری از سخنرانان از آن غافل هستند نگاه های ممتد و ادامه داری است که می توانند با برخی از شنوندگان مشتاق داشته باشند اما معمولا به دلایلی از آن خودداری می کنند. نگاه ممتد هیچ معنایی به دنبال ندارد جز توجه خاص به یکی از مخاطبان. به وسیله این نگاه ممتد می توان مخاطبی را که حواس پرت است یا به نظر کسل و خسته شده است را مجددا به بحث برگرداند.

چیزهایی که سخنران حرفه‌ ای از آن ها پرهیز می کند

شما چه فکر می کنید؟

باید ها و نبایدهای زندگی کاری شما به عنوان یک سخنرانی حرفه ای چیست؟ دیدگاه خود را با ما مطرح کنید.

ضرورت سخنرانی

ضرورت سخنرانی

در این مقاله می خوانیم:

  • سخنرانی یک مهارت است.
  • ضرورت سخنرانی
  • اشتباهات و ایرادهایی که مخاطبان از آنها خوششان نمی آید.

 ضرورت سخنرانی چیست؟

ضرورت سخنرانی

ضرورت سخنرانی

سخنرانی یک مهارت است:

ما اگر بخواهیم در کار یا حتی در زندگی خود موفق باشیم، باید سخنرانی کردن را یاد بگیریم. این یک مهارت ضروری در زندگی همه ی ما است. مهارتی که یادگیری آن لازم و ضروری است.

شاید با خودتان فکر کنید که سخنرانی فقط این است که مقابل یک جمع بزرگ بایستیم و صحبت کنیم. درست است، اما این فقط یک نوعی از سخنرانی است. ولی سخنرانی فقط این نیست. حتی ما گاهی اوقات در جمع دوستان و همکارانمان بحث و گفتگو می کنیم و این هم نوعی سخنرانی کردن به شمار می رود. در واقع هر زمان که با یک یا چند نفر در یک موقعیت حرفه ای قرار می گیریم و صحبت می کنیم، در حال سخنرانی هستیم.

سخنرانی از هر نوعی که باشد، برای ما فرصتی به وجود می آورد تا استعدادهای خود را نشان دهیم. همچنین باعث بهتر شدن روابطمان می شود و مهارت های ارتباطی ما را افزایش می دهد. مهم تر از همه اینکه این مهارت، اعتماد به نفسمان را در همه ی ابعاد زندگی افزایش می دهد.

اشتباهاتی که مخاطبان از آنها خوششان نمی آید:

  1. هدف نداشتن: برخی از سخنرانان برای مخاطبان توضیح نمی دهند که هدفشان از موضوع و بحث سخنرانی چیست و به چه چیزی می خواهند برسند؟
  2. نامتناسب بودن موضوع سخنرانی با مخاطبان: اگر ما مخاطبان خود را نشناسیم و در مورد موضوعی که در حوصله ی آنها بگنجد سخن نگوییم، آنها احساس خستگی می کنند و از اینکه در جلسه سخنرانی شرکت کرده اند پشیمان می شوند.
  3. فقط استفاده از پاورپوینت: گاهی اوقات سخنرانان به جای اینکه خودشان در جلسه صحبت کنند، یک پاورپوینت با مطالب بسیار زیاد و حجیم تهیه می کنند و در طول جلسه فقط به اجرای پاورپوینت می پردازند. این کاملاً اشتباه است، چون مخاطبان آمده اند تا صحبت ها را از زبان ما بشنوند. در کنار سخنان خود می توانیم از پاورپوینت هم بهره بگیریم.
  4. سخنرانی با لحن یکنواخت: سرعت و شدت صدای ما در کل جلسه سخنرانی نباید یکسان و یکنواخت شود چون باعث خستگی و کسل شدن مخاطبان می شود.
  5. عدم آمادگی برای سخنرانی: باید قبل از سخنرانی آمادگی لازم را بدست آوریم تا بتوانیم مطالب را به بهترین شکل ارائه دهیم.
  6. نداشتن نظم: اگر اطلاعاتی که به مخاطبان می دهیم، منسجم و در ارتباط با یکدیگر نباشند، آنها به ما گوش نخواهند داد و چیزی یاد نخواهند گرفت.
  7. عدم برقراری ارتباط با مخاطبان: باید با مخاطبان ارتباط برقرار کنیم تا بتوانیم توجه و تمرکز آنها را جلب کنیم.
  8. به طول انجامیدن سخنرانی: بهتر است سخنرانی خود را آنقدر طولانی نکنیم که همه خسته شوند و فقط منتظر این باشند که جلسه تمام شود. بهتر است کمی زودتر از اتمام وقت، آن را به پایان برسانیم.
  9. استفاده نادرست از جک و لطیفه: اگر می خواهیم جک و لطیفه بگوییم باید با سلیقه ی حضار هماهنگی و مطابقت داشته باشد. در غیر اینصورت از گفتن آن پرهیز کنیم. قبل از شروع سخنرانی، خطوط قرمز و حساسیت های مخاطبان را بشناسیم و به خطوط قرمز آنها احترام بگذاریم و از بیان لطیفه که به زیر پا گذاردن خطوط فرمز مخاطبان می انجامد، خودداری کنیم.