نوشته‌ها

هفت نکته برای درگیر کردن مخاطب با خود

۷ خوانی که برای درگیر کردن مخاطب با خود باید از آن عبور کرد

هر دفعه که برای سخنرانی روی صحنه می روید، چه محیطی که در آن قرار گرفته اید یک اتاق کوچک باشد و چه یک آمفی تئاتر مجلل و بزرگ، با اولین چیزی که باید رقابت و تنش داشته باشید موضوع حواس پرتی مخاطبانتان است. شاید اغراق آمیز باشد اما شنونده در چنین موقعیت هایی مثل یک ماهی است که تا از آن غافل می شوید لیز می خورد و از دستتان می رود! در سالن سخنرانی همه چیز فراهم است برای این که یک لحظه حواس مخاطب از سخنران پرت شود. صداهایی که ممکن است از اطراف به گوش برسد، رفت و آمدهای داخل سالن، شلوغی هایی که ممکن است به دلیل ازدحام داخل سالن به وجود آید یا به درازا کشیده شدن بحث هر یک از جمله عواملی هستند که  حواس مخاطب را پرت می کنند. انگار درگیر کردن مخاطب با خود به عنوان سخنران هفت خوانی است که به همین سادگی نمی توان از آن گذشت!

پیروزی در برقراری ارتباط با این مخاطبان که هر لحظه حواسشان توسط هزار و یک عامل خارجی دزدیده می شود کار سختی است. نمی دانیم شما به عنوان سخنران دقیقا چه برنامه هایی را برای تعامل بیشتر با شنوندگان دارید یا اصلا روش شما برای ارائه یک سخنرانی انگیزشی چیست؛ اما قطعا هر روشی که تا کنون به کار بسته اید می دانید که سرگرم کردن مخاطبانتان کار دشواری است و هر راه تازه ای قطعا برای جلب توجه آن ها ارزش امتحان کردن را دارد!

دانشگاه زندگی این هفت خوان را برای شما ساده تر از آن چه که فکرش را بکنید کرده است؛ کافی است تا پایان این مطلب همراه ما باشید.

هفت نکته برای درگیر کردن مخاطب با خود

در سخنرانی هایتان از مخاطبانتان انتظار نداشته باشید که چارچشمی حواسشان به شما باشد؛ این شما هستید که باید با استفاده از جملات هیپنوتیزم کننده از آهنربا هم جذاب تر باشید و آن ها را برای توجه به خودتان متقاعد سازید.

هفت نکته برای درگیر کردن مخاطب با خود

برای درگیر کردن مخاطب خود به این نکات توجه کنید:

هرگز بی گدار به آب نزنید!

فرض کنید قرار است به عنوان یک متخصص فن بیان، درباره راه های ایجاد اعتماد در کسب وکار به وسیله مذاکره سخن بگویید. سخنرانی شروع شده است. همه چراغ ها خاموش است و پرده برای حضور شما کنار زده شده است. شما درست وسط صحنه قرار گرفته اید؛ اما با وجود گذشت ۲۰ دقیقه از زمان رسمی سخنرانی همچنان اندر خم یک کوچه اید!

اگر راه و رسم سخنرانی ده دقیقه ای و به طور کلی سخنرانی های کوتاه مختصر را آموخته باشید حتما می دانید که زمان هر سخنرانی هر چه قدر کوتاه تر باشد برای مخاطب به یادماندنی تر و دل انگیزتر خواهد بود. به همین دلیل بی گدار به آب نزنید. در مدت زمان معلوم ابتدا سخنرانی را با حاشیه های بیهوده و حرف های توخالی از دست ندهید. ۱۰ دقیقه اول را دریابید و روی هدف اصلی سخنرانی متمرکز شوید. چه اشکالی دارد اگر با همان روش کلیشه ای بلافاصله بعد از سلام و احوالپرسی با اعتماد به نفس بگویید: موضوع امروز بحث امروز ما فلان مسئله اجتماعی/سیاسی/اقتصادی و…است؟!

هفت نکته برای درگیر کردن مخاطب با خود

موافق هستید که هر سخنران باید جرئت کافی را برای کامل کردن جمله زیر داشته باشد؟

امروز می خواهم مخاطبان را با این راه میخکوب کنم و در عوض مخاطبان برای من…….

ابتدا به ساکن بلافاصله بعد از ورودتان به سالن اهداف و برنامه هایی که در مدت زمان مقرر دنبال می کنید را تشریح کنید تا به این وسیله از واس پرتی مخاطبانتان جلوگیری کرده باشید.

هفت نکته برای درگیر کردن مخاطب با خود

دیالوگ سازی کرده و مونولوگ نباشید!

فرض کنید روی صندلی نشسته اید و دوستتان کنارتان مشغول حرف زدن است. یک ربع، نیم ساعت، چهل دقیقه، بیشتر از یک ساعت می توانید مکالمه یک طرفه ای را که در آن هیچ نقشی جز شنونده ندارید را تحمل کنید؟

گفتگو دیالوگ یکی از بهترین راه ها برای ذهن خوانی مخاطب و کنترل افکار او در سخنرانی می باشد. برای گرفتن بازخورد از مخاطب مرتبا از او سوال بپرسید. حتی اگر منظور شما تنها یک نفر برای پاسخ دادن به سوالات نیست و صرفا به صورت جمعی طرح سوال می کنید باز هم از این کار دست نکشید!

قلابتان را از همان اول بیندازید!

لیندن جانسون می گوید: اگر مخاطب هنگام تیک آف همراهتان باشد، هنگام فرود شما را تنها نمی گذارد! به همین منظور همیشه یک ربع اول سخنرانی سرنوشت ساز ترین بخش آن است. پیشنهاد ما طرح سوالاتی است که قرار نیست در همان لحظه پاسخ آن را با بقیه به اشتراک بگذارید. مثلا اگر قرار است درباره آلودگی هوا تهران و راه حل های آن صحبت کنید بی پرده از همان ابتدا راه حل را ذکر کنید و بگویید: تا کنون درباره فیلترهای هوشمند اگزوز خودروهای دودزا چیزی شنیده اید؟

هفت نکته برای درگیر کردن مخاطب با خود

فایده ای نوع طرح سوال قلقلک دادن مخاطب است. به عبارت دیگر با این کار به مخاطب سیگنال هایی را برای کشف موضوع قابل بحث و نتیجه پیش رو داده ایم.

تا جایی که مخاطب اجازه می دهد حرف بزنید!

در بسیاری از سخنرانی های غیررسمی و نیمه رسمی که معمولا به صورت خصوصی برگزار می شود مدت زمان محدود و مشخص شده ای از قبل در نظر گرفته نمی شود. در واقع کشش گفتگو و ظرفیت مخاطب این موضوع را تعیین می کند. طبق گزارش های شورا ملی آمار آمریکا، در محیط کسب وکار مدرن، تنها ۳۷ درصد افراد مایل هستند زمان خود را برای ملاقات ها و سخنرانی ها به این شکل صرف کنند. بنابراین وقت این روزهای ما محدود تر از آن است که بتوانیم دو سه ساعت روی صندلی بدون نگرانی و در کمال آرامش دوام بیاوریم!

هفت نکته برای درگیر کردن مخاطب با خود

توصیه ما این است که زمان سخنرانی را برای درگیر کردن مخاطب با خود منعطف بگذارید.

برای مشتاقان بحث امتیاز ویژه ای قائل شوید

هر چه قدر هم بحث شما خسته کننده باشد افراد هستند که به شما و مسئله ای که درباره آن صحبت می کنید روی خوش نشان دهند. طبیعت آدمی با تشویق، تعریف و تمجید سازگاری بیشتری دارد. هنگام طرح سوال برای جذب تعامل کاربران و درگیر کردن مخاطب با خود از هدیه های کوچکی استفاده کنید. وقتی که همه حاضران ببینند تعامل یک نفر و حسن توجه او با یک شاخه گل پاسخ داده شده است احتمالا برای شرکت در نظرسنجی و مباحث شما اشتیاق بیشتری نشان دهند.

مخاطب را اسیر خود کنید!

دامنه توجه افراد معمولا بسیار کوتاه تر از آن چیزی است که تصور می کنیم. برای ایجاد انگیزه در مخاطبان و به طور کلی درگیر کردن مخاطب با خود به فکر راه هایی باشید که آن ها را به نحوی اسیر خود کرده باشید. داستان های کوتاه و چند دقیقه ای و عوض کردن آن ها راه خوبی برای ایجاد تنوع است. جایگاه خود را دائما تغییر دهید و حتی اگر این امکان فراهم است و هرج و مرج زیادی در سالن وجود ندارد می توانید از استیج پایین بروید و در کنار مخاطبان سخنرانی کنید. (این مورد بستگی به صمیمیت جمع، بزرگی سالن و حال و هوای موضوع مورد بحث شما دارد)

هفت نکته برای درگیر کردن مخاطب با خود

در این زمینه می توانید از همکاران خود بخواهید قبل از حضور شما، فرم های نظرسنجی بین مردم پخش کرده و حداقل تا یک ساعت پیش از شروع بحث آن را در اختیار شما قرار دهند. حتی بهتر است این نظرسنجی به صورت مجازی و از طریق شبکه های اجتماعی بین مخاطبان انجام شود تا فرصت بیشتری برای تبادل نظر وجود داشته باشد.

آموزش گرفتن بازخورد از مخاطب با فن بیان

گرفتن بازخورد از مخاطب: چه طور دیگران را وادار به تعامل کنیم؟

یکی از دشوارترین موقعیت های دنیا این است که مقابل جمعیت بزرگی شروع به صحبت کنیم اما نتوانیم یک کلمه حرف، نظر، سخن یا ایده از این جمعیت بِکِشیم! موافق هستید؟ شما هم حتما تجربه کرده اید نشستن کنار کسی که مدام با حرف زدن سعی دارید با او ارتباط برقرار کنید اما همچنان شاهد یک کوه یخ هستید که رو به روی شما ایستاده است. یا شاید هم به عنوان یک معلم یا استاد به دنبال مشارکت ۱۰۰ درصدی افراد در کلاس بوده اید ولی هرگز اشتیاق دانشجویان آن چیزی نبوده است که شما به دنبال آن بوده اید. این جا است که به شما هم ثابت می شود گرفتن بازخورد از مخاطب چه قدر کار سختی می تواند باشد!

متاسفانه یا خوشبختانه مفاهیم پیچیده پیش بینی نشده ای در برخی از روابط حرفه ای وجود دارد که کلا گرفتن بازخورد از مخاطب را دشوارتر می کنند. مثلا در تمام ملل و فرهنگ ها ارتباط رئیس یا ارشد با زیردستان و کسانی که برای او کار می کنند ارتباطی سرد و کاملا متکی بر قوانین است. پست مدیریتی و سخن گفتن وقتی که در موقعیت بالاتری از دیگران قرار داریم ناخودآگاه رفتارهایی در انسان ایجاد می کند که صمیمت و گرمی ارتباط را از بین می برد. پس جای تعجبی باقی نمی ماند که گرفتن بازخورد از مخاطب و برقراری تعامل با آن ها مثل فتح قله قاف باشد!

هر سختی ای هم که در این راه وجود داشته باشد شناخت و برقراری ارتباط با افراد برای به چالش کشیدن شما همچون مرز بین شکست و موفقیت حساس و حیاتی است. هر چه قدر هم گرفتن بازخورد از مخاطب سخت باشد دانشگاه زندگی به شما کمک می کند با فن بیان مثل حرفه ای ها دیگران را وادار به تعامل با خود کنید!

آموزش گرفتن بازخورد از مخاطب با فن بیان

به صورت عمومی دو اصل برای بازخورد گرفتن از افراد وجود دارد:

  1. اصرار: هر کاری که انجام می دهید هرگز در محیطی نباشید که کسی برای نقد کردن و اصلاح شما وجود نداشته باشد. به اعضا تیم یا اطرافیان خود در منزل یا خانواده تاکید کنید که شدیدا به بازخورد های آن ها درباره مسائل نیازمند هستید
  2. فدردانی از رک گویی: در اصل دوم نه فقط تشکر زبانی بلکه قدردانی و پذیرش رک گویی دیگران با هدیه دادن یا پاداش دادن از آن ها توصیه می شود

این دو اصل بنیان و بن مایه تمام راهکارهایی است که قرار است برای گرفتن بازخورد از مخاطب با شما در میان بگذاریم.

آموزش گرفتن بازخورد از مخاطب با فن بیان

پرسشگر خوبی باشید

وقتی که شما رئیس باشید برای دیگران نقد کردن و بیان نظراتی که بویی از مخالفت با شما را داشته باشند مشکل می شود. بنابراین این بار خود شما هستید که باید سوال بپرسید و سوال بپرسید! یک لحن فوق العاده دل نشین و متواضعانه برای این که دیگران شدیدا جذب شما شوند و به ارائه بازخورد بپردازند این است: چیزی وجود دارد که من انجام دهم یا از انجام آن خودداری کنم تا همکاری بهتری با هم داشته باشیم؟

سوالات کوتاه و ساده دیگری هم وجود دارد که شما را به یک پرسشگر خوب تبدیل می کنند. پرسشگری که پیگیر نظرات دیگران است می پرسد:

  • چیزی در امور کار شما را آزار نمی دهد؟
  • چه طور می توانم پشتیبانی بهتری از این پروژه داشته باشم؟
  • چیزی از قبل وجود دارد که تا کنون به من نگفته باشید؟

آموزش گرفتن بازخورد از مخاطب با فن بیان

ناراحتی بقیه را به آغوش بکشید

شکستن سدی که بین دو طرف و گرم شدن ارتباط آن ها با هم وجود دارد معمولا دشوار است. وقتی این ارتباط تازه شکل گرفته باشد یا اساسا مخاطب شما آدم سردی باشد می توانید بعد از شکل گیری این رابطه تکنیک های رفع خجالتی و کم رو بودن را به او بیاموزید تا بهتر در جمع حاضر شود و نظراتش را درباره شما بیان کند.

آموزش گرفتن بازخورد از مخاطب با فن بیان

بهترین راه این است که دیگران را خودتان وادار به صحبت کردن کنید. اگر از ناراحتی یا درگیری های فکری شروع کنید احتمالا این مخاطبان هستند که بحث را ادامه می دهند.

پاسخ‌دهنده نه؛ ولی شنونده خوبی باشید

کاری نکنید کسی که در حال بیان نظرات خود درباره شما است فکر کند شما در هر حال برای جبران خطاها یا نواقص خود همیشه بهانه یا دلیل خوبی دارید. شنونده خوبی باشید. حتی بد نیست وقتی که مخاطب در حال بیان بازخورد خود می باشد دوباره حرف های او را تکرار کنید تا قانع شود شما فقط و فقط یک شنونده هستید.

سوال کردن هم در این مواقع توصیه نمی شود. مثلا اگر کسی به شیوه مدیریتی شما ایراد می گیرد و صراحتا می گوید مدیریت شما به این شکل جواب نمی دهد نباید با سوال” شما برای بهتر شدن این وضع چه راهی پیشنهاد می دهید؟” او را در شرایط یا حالت دشواری قرار دهید. چون بسیاری از افراد قبل از نقد کردن به فکر برطرف کردن آن مشکل یا عیب نیستند!

آموزش گرفتن بازخورد از مخاطب با فن بیان

خودانتقاد باشید!

اگر جو سنگین بین شما و مخاطبانتان همچنان ادامه دارد و هیچ جوره نتوانستید دیگران را از حبابی که اطراف خود درست کرده اند خارج کنید دست به انتقاد بزنید؛ اما این بار از خودتان! همه چیز در این مواقع به شیوه های مدیریتی بستگی دارد. مثلا اگر مدیر خوبی باشید و جلسات بحث و مناظره با تیم خود داشته باشید حضور در این جلسات موقعیت خوبی است تا به نقد از خودتان بپردازید.

بی تفاوت نباشید!

چرا هر چه تلاش می کنیم باز هم کسی در خانواده نیست که بتواند احساس قطعی و بازخورد واقعی خود را با ما در میان بگذارید؟ شاید حس غرور یا بی تفاوتی زیادی که نسبت به مسائل داشته ایم باعث می شود دیگران گفتن یا نگفتن نظراتشان را یکسان بدانند و از این رو مرز روابط خود را با شما حفظ کنند.

آموزش گرفتن بازخورد از مخاطب با فن بیان

شو به راه بیندازید!

شاید بهتر باشد این بار برای گرفتن بازخورد از مخاطب شو یا یک نمایش دیدنی راه بیندازیم. مثلا:

تعیین جایزه ” من اشتباه کردم”

کاپ یا جایزه ای با عنوان “من اشتباه کردم” راه خوبی است تا دیگران راحت تر شما را نقد کنند و بقیه هم بتوانند جرئت پذیرش اشتباهات خود را پیدا کنند!

جعبه قرمز تویوتا

در ژاپن جو مدیریتی و کاری به شکلی است که کارمندان بیش از این که به فکر نقد بقیه باشند خودشان را نقد می کنند و از این رو هرگز بازخورد موثری از کارکنان گرفته نمی شود. به همین دلیل کمپانی تویوتا مربع یا باکس قرمزی را در طبقه اول ساختمان اداری خود نهاده است تا کارکنان را به نقد و بیان بازخورد خود از محیط کاری تشویق کنند. به این شکل که هر کارمند تازه در پایان هفته اول کاری خود مجبور است روی این باکس بایستد و تا نظر خود را درباره تویوتا بیان نکرده است از روی این جعبه تکان نخورد!

آموزش گرفتن بازخورد از مخاطب با فن بیان

جعبه نارنجی eBay

مدیران eBay برای گرفتن بازخورد از مخاطب این بار از جعبه نارنجی استفاده کرده اند. این جعبه در محیط پر تردد کمپانی قرار گرفته تا مردم نظرات خود را در آن بیندازند.

هفته “اصلاح کن!”

در شرکت های نرم افزاری که موضوع باگ و هنگ کردن خیلی وجود دارد یک هفته در ماه وجود دارد که تمام افراد از تولید محصول جدید دست می کشند و در عوض به اصلاح نواقص کاری خود می پردازند. این هفته راه خوبی است تا انسان ها خودشان بتوانند از کارشان بازخورد بگیرند و به رفع مشکلات مشغول باشند.